سرخط

همانطور که شاید تاکنون بعضی از شما خبردار شده باشید به تازگی تارنمای جدیدی در فضای سایبر به راه افتاده است که به کاربران اینترنتی اجازه می‌دهد محبوب‌ترین فرد مورد نظر خود را از طریق رأی‌گیری انتخاب کنند. این تارنما “WHOPOPULAR” نام دارد و در نشانی “ www.whopopular.com ” فعالیت و خدمات خود را به ۵۰ کشور از جمله کشورمان ایران ارایه می‌کند.

WHOPOPULAR روش کار ساده‌ای دارد؛ این تارنما به کاربران اجازه می‌دهد تا از طریق نوار ابزار بالای صفحه‌ی خود و دکمه‌ی “Add New Person” فرد جدیدی را به گزینه‌های موجود اضافه و وی را به معرض رأی‌گیری و نظرسنجی دیگر کاربران قرار دهند. WHOPOPULAR دوازده زمینه‌ی مختلف را برای رأی گیری در نظر گرفته است که عبارتند از: >> ادامه‌ی مطلب …

اگر رنگ عاشورا در همیشه‌ی تاریخ سرخ بوده و هست اما به راستی عاشورای امسال برای ما مردم ایران سیاه بود و سیاهی آن تا ابدالدهر بر پیشانی‌مان خواهد ماند. لکه‌ی سیاهی که با آب کوثر هم شسته نخواهد شد.  عاشورا اگر عزای عمومی نبود جا داشت با وقاحتی که حرامیانِ سبز به دست، از خود نشان دادند، این روز عزای عمومی اعلام می‌شد. حرامیانی که نام ایران و ایرانی را تا همیشه‌ی تاریخ لکه‌دار کردند. حرامیانی که سبز به دست داشتند ولی سبز نبودند که “ابن زیاد” هم وقتی به کوفه وارد شد سبز به دست داشت، اما خود سبز نبود؛ که سبز بهر فریب مردم به دست گرفته بود. اما حرامی سبز به دست کجا و حسینی سبزدل کجا!

>> ادامه‌ی مطلب …

مدت‌ها بود با خودم می‌گفتم توی این دانشگاه‌های ما چه خبره؟ پس این بچه‌های انقلابی و اصولگرا کجا هستند؟ کجا هستند آن کسانی که از خون دانشجویان شهید و عشق به وطن دم می‌زنند؟ چرا به جهان نشان نمی‌دهند که اکثریت آن‌ها هستند و چرا اجازه می‌دهند یک گروه اقلیت پرچم‌دار داشنگاه و سخن‌گوی دانشجو باشند؟ یک گروه که شاید کم تعداد نباشند ولی هر چه باشند نماینده‌ی اکثریت نیستند. بارها و بارها از خودم می‌پرسیدم این جوان‌هایی که توی هر جمع کوچکی تا حرف انقلاب و جمهوری مقدسمان پیش کشیده می‌شود فوری سینه چاک می‌کنند و داد از ارزش‌ها می‌زنند پس چرا دست‌هاشون را به هم نمی‌دهند و پا پیش نمی‌گذارند تا نشان بدهند پرچم کشور را آن‌ها بالا نگه داشته‌اند و نه یک گروه خاص؟! چرا همیشه نقش اکثریت خاموش را بازی می‌کنند و اجازه می‌دهند دیگران نقش آن‌ها را بازی کنند؟! چرا به دنیا نشان نمی‌دهند که آن‌ها توده‌های بی‌چهره نیستند بلکه چهره‌ای دارند به عظمت ایران! و این دغدغه کاملاً برایم جدی بود، اما دیروز اتفاق دیگری افتاد!

>> ادامه‌ی مطلب …

در یکی دو سال گذشته آمار اشتباهات و سوتی‌های صدا و سیما آنقدر از حد مجاز بالاتر رفته که دیگر به راحتی نمی‌شود چشم بسته از کنارشان گذشت. از اشتباهات لفظی و کلامی گویندگان و بازیگران در برنامه‌های خودشان که بگذریم واقعا از بعضی اشتباهات عجیب و باورنکردنی که اکثر قریب به تفاق هم در زمان مدیریت آقای “ضرغامی” اتفاق افتاده‌اند به هیچ وجه نمی‌شود گذشت.

>> ادامه‌ی مطلب …

سایت خبری تحلیلی الف ساعاتی پیش به نقل از منابع امنیتی از کشف و انهدام یک گروه تروریستی در شهر کرج خبر داد. (+) نکته جالب این گزارش این است که یکی از دستگیر شدگان این گروهک مسئول دفتر یکی از نمایندگان مجلس ششم معرفی شده است. آن طور که در مطلب مورد ذکر گفته شده است، برنامه‌ی اصلی این گروه تروریستی قتل مرموز و پرابهام مخالفان صاحب نام دولت آقای احمدی‌نژاد بوده است به گونه‌ای که این قتل‌ها به گردن نظام انداخته شود؛ شیوه‌ای کثیف که سرویس‌های اطلاعاتی غرب بارها و بارها در گوشه و کنار جهان از آنه بهره برده‌اند، لیکن این افراد قبل از آن که دست به اقدامی بزنند توسط افسران اطلاعات و امنیت کشور شناسایی و دستگیر شده‌اند.

>> ادامه‌ی مطلب …

فیلم کمدی “نیش زنبور” که از چهارشنبه ۲۰ آبان‌ماه گذشته اکران آن هم‌زمان با فیلم “محاکمه در خیابان” آغاز شد؛ به گفته سازندگانش قرار بوده متفاوت‌ترین کمدی سال‌های اخیر سینمای ایران باشد. “نیش زنبور” دومین اثر در کارنامه‌ی هنری کارگردان آن است و از چهره‌های شاخص سینمای ایران بهره می‌برد و پس از گذشت ۱۵ روز از شروع نمایش عمومی آن، پس از فیلم‌های “دو خواهر” و “چهره به چهره” ـ که تنها ۹ روز از اکران آن می‌گذرد ـ در رده‌ی سوم جدول فروش فیلم‌ها قرار گرفته است. (+) اما علی‌رغم فروش به نسبت مناسب؛ این فیلم چه اندازه در اثبات ادعای خود در متفاوت بودن موفق بوده است؟ در هر حال این فیلم شرایطی به وجود آورده است که در کنار آن می‌توان به کلیت سینمای کمدی ایران نظری افکند.

>> ادامه‌ی مطلب …